است كه همان گونه كه خون در عروق انسان وجود دارد هر چند آشكار نيست ولى لحظه‌اى فرا مىرسد كه آشكار مىشود و به سادگى و آسانى از بدن بيرون مىريزد ، آنها نيز در باطن و درون اين جهان وجود دارند ، ولى تدريجا طبق زمانبندى الهى از مرحلهء كمون به مرحلهء ظهور مىرسند و به وظايف خود مىپردازند . ويژگى آنها در اين است كه : « و يقوى بهم الإيمان ، دين و ايمان به وسيلهء آنها نيرو مىگيرد ( و در مسير خدا و آيين حق گام بر مىدارند و رسالتى را كه زمان و مكان بر عهدهء آنان گذارده است به درستى انجام مىدهند ) » . در ميان شارحان نهج البلاغه در اين جا گفتگوهايى در بارهء نحوهء حضور غايبان در گرفته است كه آيا حضور آنها ، حضور روحانى است ؟ يعنى ارواح آنها كه قبل از بدن‌ها آفريده شده‌اند در آن جا حضور دارند ، يا حضور بالقوّة است ؟ يعنى گويى حضور دارند هر چند ظاهرا حاضر نيستند ؟ ولى ظاهر اين است كه منظور امام ( ع ) حضور در تقسيم حسنات و نتيجه‌ها و پاداشهاست . يعنى آنها كه دلهايشان با ماست و در حزب و گروه ما « حزب اللّه » قرار دارند ، در پاداشهاى الهى با ما سهيم و شريكند و به اين ترتيب حضور معنوى در همهء ميدانهاى مبارزهء حقّ و باطل دارند . همانها كه در زمان خود همان وظايفى را انجام مىدهند كه امروز ما انجام مىدهيم ، گر چه دست تقدير ميان ما و آنها جدايى افكنده ، ولى عقايد يكى است و برنامه‌هاى عملى يكى ، و به همين دليل همه در نتيجهء كار يكديگر سهيم و شريكند ، بلكه در حقيقت آنها وجود واحدى هستند كه هر زمان در لباسى تجلّى مىكنند . همان گونه كه لشكر باطل نيز چنين‌اند ! آنها كه در مسير شيطان گام بر مىدارند عقايدشان فاسد و اعمالشان آلوده و كارشان ظلم و ستم و بيدادگرى است و دلهايشان در اين مسير با هم است ، در جرايم اعمال و كيفرها سهيم و شريكند ، همان گونه كه شرح آن در ذيل خواهد آمد .